Hoog tijd om nog eens iets op de blog te zetten!
De reden dat het weer even geduurd heeft is dat we de voorbije maand niet veel boeiends hebben meegemaakt. We hebben namelijk constant gewerkt. Normaal gingen we 1 maart stoppen met werken, maar we hebben nog een week op onze tanden gebeten omdat we toch een bepaald bedrag op onze rekening wilden zien staan :-).
Vrijdag 8 maart was dan onze laatste werkdag. We hadden er zo lang naar uit gekeken en niets is beter dan het moment dat je je autosleutels neemt om te vertrekken. Het enige probleem was...dat de sleutels nergens te vinden waren. We hebben minstens een uur gezocht in de shed. Zelfs ingepakte dozen fruit hebben we terug open gedaan om te zien dat de sleutels daar niet in gevallen waren. Uiteindelijk hebben we wegenhulp gebeld en na lang wachten aan de telefoon, werd ons gezegd dat ze binnen het uur zouden arriveren. 10 minuten later zag onze collega dat de sleutels in de koffer van de auto lagen. Uiteraard hadden we daar al gekeken, maar ze zaten geblokkeerd tussen de koffer zelf en de kofferdeur. Enkel een stukje van de sleutel was nog te zien aan de binnenkant. We waren wel blij dat we ze gevonden hadden en ze niet nog ergens in een vergeten hoekje in de shed lagen. Na een halfuurtje was wegenhulp gearriveerd en een 10min later konden we eindelijk in onze auto stappen om naar de camping te rijden.
Ondertussen was het 19u30 en hadden we met de meisjes van het werk om 19u afgesproken om nog ene te gaan drinken voor onze laatste dag. Met uiteindelijk anderhalf uur vertraging hebben we toch nog een leuke avond gehad en hebben we met spijt in ons hart afscheid genomen van iedereen.
De dag nadien, op zaterdag 9 maart, hebben we onze auto 's morgens afgezet aan de garage voor een check-up. Kwestie van zeker te zijn dat alles in orde is en ook voor onze buy-back garantie van de autodealer is dit noodzakelijk. Buiten een lekje hier en een lekje daar was alles relatief in orde :-). De garagist zei dat het typische Ford-mankementjes waren maar dat als we het in het oog houden, we er geen problemen mee zullen hebben. Enkel de twee achterbanden zijn aan vernieuwing toe binnen een paar 1000 kilometer. Maar we waren sowieso al van plan om nieuwe banden te laten steken voor we de outback gaan trotseren!
Die zaterdag hebben we ook nog wat laatste inkopen gedaan, zien dat we een voorraad noodles mee hebben bijvoorbeeld. Zeer belangrijk noodgeval-eten! Vooral als je weet dat je wat vaker op gratis campings in the middle of nowhere gaat overnachten en er niet bepaald supermarkten in de buurt zijn. Ook hebben we ons internet aangeschaft voor de ipad. Dit kostte wel wat geld, maar nooit eens iets kunnen opzoeken over campings of voor vliegtuigtickets is echt niet handig. Zeker niet als je weet dat de gratis/betalende wifi hier ofwel nergens te vinden is ofwel echt barslecht is en je daar ook niet op kan vertrouwen. Dus hopelijk wat meer verslagen op de blog en foto's de komende maanden! Ook skypen zal iets regelmatiger kunnen nu.
Zondagmorgen was het toch vreemd om te vertrekken uit het caravan park waar we 2 maanden verbleven hebben. We hadden een goed contact met de eigenaars (we waren eigenlijk een beetje de favorietjes ;-)) en het was gewoon over het algemeen een heel toffe camping. Maar niks aan te doen en uiteindelijk hadden we het wel gezien in Shepparton en waren we blij dat we er weg gingen.
Vanuit Shepparton zijn we dan nog even naar Melbourne gereden. We moesten er toch zo goed als passeren om naar de Great Ocean Road te gaan, dus waarom niet nog eens even stoppen :-). Sinds ons verblijf in Melbourne wisten we waar we onze auto het best goedkoop en veilig konden parkeren, welke gratis tram we moeten nemen en weten we over het algemeen ook onze weg in het centrum. Dus dan is even stoppen geen probleem natuurlijk.
Na onze korte citytrip zijn we naar Geelong gereden, het beginstadje van de Great Ocean Road. Hier hadden we via wikicamps (een app die zowat alle campings, zowel betalend als gratis, in Australië weergeeft) een showground gevonden om ons tentje op te zetten. Showgrounds zijn plaatsen waar een aantal keer per jaar een soort evenement gehouden wordt, bijvoorbeeld greyhoundraces. Buiten de evenementen is het mogelijk om er goedkoop te kamperen. Toiletten en (vaak) douches zijn voorzien. Hier hebben we dus een nachtje verbleven en de volgende ochtend konden we er eindelijk aan beginnen! We hadden hoge verwachtingen van de Great Ocean Road en na twee maanden werken hadden we echt nood aan terug een beetje reizen, waar we uiteindelijk toch voor zijn gekomen!
Vanuit Geelong zijn we naar Torquay gereden, dit is dé surfstad van Australië. Vele leuke winkeltjes dus waar we uiteraard moeilijk aan konden weerstaan. Ook Bells Beach hebben we bezocht, hier wordt elk jaar de belangrijkste surfwedstrijd van Australië gehouden.
Na Torquay zijn we richting Lorne gereden. Onderweg wel een aantal keer gestopt om kleine wandelingen te doen en van de uitzichten te genieten. Aangekomen in Lorne hebben we ons gewaagd aan een gratis bush-camping. Het viel goed mee en het had wel iets speciaal, zo in het midden van een nationaal park. Gelukkig waren we er wel niet alleen, vele anderen hadden hetzelfde gedacht! Ondertussen zetten we de nieuwe tent op in 10 minuten, dat is toch al 50 minuten minder dan de eerste keer ;-). Altijd handig als je vaak maar voor één nachtje blijft!
Lorne staat ook bekend om zijn watervallen (Erskine Falls voor degene die een googleke wil doen ;-)) en mooie uitzichten over de Great Ocean Road. Het stuk tussen Lorne en Apollo Bay is het mooiste van de hele weg. Hier kronkelt de Great Ocean Road echt langs de kustlijn en is het soms moeilijk om je ogen op de weg te houden. Gelukkig hebben ze vrij veel stopplaatsen voorzien om van de uitzichten te genieten. Echt indrukwekkend, al zal het mooie weer en de staalblauwe hemel er ook wel iets mee te maken hebben! :-)
De volgende stop was Kennett River. Op zich rien de knots te zien, maar toch een beetje bekend om zijn harige inwoners. De dirt road achter het plaatselijke caravan park, bracht ons tussen de eucalyptusbomen en koala's! Nu echt in het wild, de koala's die we gezien hebben op Phillip Island was toch nog een beetje vals gespeeld. We hebben er zeker een 20-tal gezien en waren best wel wat onder de indruk. 's Avonds hebben we ons tentje gezet in het Bimbipark, een caravan park midden in het Cape Otway National Park. Daar waren er nog meer koala's, in de boom naast ons tentje zaten er zeker 4. Bijzondere ervaring toch wel, als je tijdens het ontbijt koala's ziet klimmen in de bomen rondom jou.
By the way, er zitten hier twee kangoeroes voor onze neus op deze moment, mama kangoeroe met haar kleintje. Wilden we toch ff meedelen ;-).
Op dag 3 hebben we het zogenaamde hoogtepunt gedaan van de Great Ocean Road, The Twelve Apostles. Dit zijn een aantal rotsformaties in de zee die door erosie zijn afgescheurd van de kustlijn. Zeer indrukwekkend, maar toch wat te toeristisch. Veel mensen die de perfecte foto willen en daarbij niks rekening houden met andere mensen. We zijn dan ook vrij snel weer vertrokken. Een paar kilometer verder was er een andere lookout, de Loch Ard Gorge. Minder toeristisch en eigenlijk zelfs mooier dan The Twelve Apostles. Hier hebben we wel even rond gewandeld, al liet het weer ons een beetje in de steek in de late namiddag.
Na nog een aantal uitzichten, in de regen wat ook wel zijn charmes heeft, zijn we naar Warrnambool gereden, het einde van de Great Ocean Road. Hier hadden we op wikicamps een showground gevonden, maar bij aankomst bleek dat er die dag net iets te doen was. Daar ging onze slaapplek en moesten we op zoek naar een andere. Gelukkig zijn er wel een aantal caravan parks in Warrnambool, het probleem was dat het al vrij laat was (19u) en zowat alle recepties al gesloten waren. Uiteindelijk reden we naar het allerlaatste caravan park en als deze ook gesloten was, werd het een nachtje in de auto doorbrengen. Gelukkig waren ze open en hadden ze nog een plaatsje voor ons!
De volgende dag zijn we naar Port Fairy gereden, een vissersdorpje iets voorbij Warrnambool. Een rustig en schilderachtig dorpje waar we wat rondgewandeld hebben.
Na ons bezoek aan Port Fairy, zijn we richting Grampians gereden. Een Nationaal Park op 2 uurtjes rijden van Port Fairy. We hadden ondertussen al gebeld naar een caravan park daar om er zeker van te zijn dat we niet hetzelfde voor hadden als de avond ervoor. Zeker in zo'n park waar je best niet 's avonds rondrijdt omdat dan de kans dat je een kangoeroe of ander dier tegenkomt op de weg heel groot is en ongevallen vaak voorkomen. Plaats genoeg in het caravan park, dus we konden met een gerust hart vertrekken :-). Aangekomen stelden we vast da de eigenares uit Nederland komt. Na een working holiday (zoals wij nu doen) is ze naar Australië verhuisd voor een man. Leuk om nog eens Nederlands te praten en eigenlijk ook best gek want nu moesten we weer oppassen wat we zeiden. Je wordt het zo gewoon dat de mensen je niet verstaan dat je er soms maar wat uitkletst en niemand die er iets van merkt. Het leuke vooral was dat we korting kregen omdat we Nederlands praten. We wilden een unpowered site van 25 dollar per nacht en ze heeft ons een powered site (normaal 30 dollar per nacht) gegeven voor 22,5 dollar. Goeie deal vonden wij! :-) Ook leuk dat we elektriciteit hadden zodat we het fototoestel en de gsm makkelijk konden opladen in de tent.
We hadden voor 2 nachten geboekt en wilden verschillende wandelingen doen. Uiteindelijk is dat er de eerste twee dagen niet van gekomen. De eerste dag hadden we wat nood aan een rustdag na 2 maanden werken en de laatste week steeds te moeten opstaan om 8u omdat het vertrekuur op alle campings 10u is. Dag twee heeft het heel de dag geregend en toen we toch wilden vertrekken om te gaan wandelen, zeiden een paar mede-kampeerders dat iedereen terug kwam van de wandelingen omdat het te glad was en het gewoon te hard aan het regenen was om er van te kunnen genieten. Weer een dag op de camping dus, bij de open haard met een tas koffie want het was (en is) ook maar fris buiten (20°C is fris als je 2 maanden minimum 35°C hebt gehad :-)). We waren niet alleen rond de open haard, ook Belgen die we op de Great Ocean Road ook al een aantal keer waren tegengekomen zitten op deze camping. Leuk om wat verhalen en tips uit te wisselen.
De derde dag zijn we toch wat kunnen gaan wandelen al was het weer verre van ideaal. Redelijk fris en grijze wolken boven een mooi uitzicht is toch een beetje een domper. Ondertussen hadden we al twee nachten bijgeboekt, aangezien we het hier best leuk vinden op de camping en we het allemaal wat op ons gemak doen. Tijd genoeg he ;-). Met nog maar 20 dollar te moeten betalen voor de laatste nacht, was dat achteraf gezien geen slecht idee!
Vandaag is het hier onze laatste dag en zo meteen vertrekken we voor de laatste wandeling hier. Nog steeds grijze wolken boven ons hoofd maar ze voorspellen geen regen...
Morgen (dinsdag 19 maart) vertrekken we dan richting Kangeroo Island. Hiervoor moeten we de ferry nemen en de auto kan mee! De ferry hebben we nog niet geboekt en moeten dat dus morgen doen bij het Visitor Information Centre in Cape Jervis, het dorpje waar de ferry vertrekt. Waarschijnlijk overnachten we dan nog op een camping in Cape Jervis en afhankelijk van de plaats op de ferry vertrekken we dan richting Kangaroo Island!
Voila, jullie hebben weer een idee waar we zitten! Ook de foto's van The Great Ocean Road staan al op de picasa-website (picasaweb.google.com/annelies.aertgeerts). Ook in het album Shepparton zijn er nog wat foto's bijgevoegd. Voor alle duidelijkheid: vaak zijn de foto's beter up to date dan de blog. Dus het kan dat er wel nieuwe foto's op picasa staan maar geen nieuw verhaal op de blog. Dit omdat het leuker is om een langer verhaal op de blog te zetten dan een klein tekstje van een aantal dagen. Maar de foto's uploaden duurt lang, daarmee dat we dat beter in stukjes doen!
Dikke kus en knuffel.
Annelies en Liesbeth
Dag dames! Leuk om nog eens een stukje mee te volgen in jullie avonturen! Die foto's zijn om ongelooflijk jaloers op te worden. Jullie zien er trouwens goed uit! Geniet nog van het reizen, dat heb je wel verdiend na zo lang werken hé!
BeantwoordenVerwijderenDikke kus, Steven&Joke