Phillip Island en Shepparton

Hallo allemaal,

We hebben nog eens een uurtje internet ter beschikking, dus hoog tijd om jullie weer wat nieuws te geven!

Zoals we zeiden in het vorig verslag zijn we na Melbourne, op 3 januari, naar Phillip Island vertrokken om koala's, zeehonden en pinguïns in het wild te kunnen zien. Onderweg zijn we nog even gestopt bij WEP in Melbourne. WEP is de vroegere werkgever van Liesbeth en zij bieden uitwisselingsprogramma's en dergelijke voor studenten aan. Ook wij zijn initieel via WEP vertrokken, zij hebben onze vlucht en eerste week verblijf geregeld. WEP, een Belgisch bedrijf, heeft dus ook een kantoor in Melbourne en aangezien we toch in de buurt waren en Liesbeth vaak heeft samengewerkt met dit kantoor, hebben we besloten eens een kijkje te gaan nemen. Hoewel ze enkel 2 mensen van WEP Melbourne echt ontmoet had, herkenden ze Liesbeth nog. We hebben dan ook een koffietje aangeboden gekregen (Nespresso, er sprong er dan ook eentje een gat in de lucht na 2 maanden oploskoffie ;-)) en wat bijgekletst. Er werd ons verteld dat Nikki, de persoon waar Liesbeth het meeste contact mee had via e-mail en telefoon, er niet meer werkte en nu een bed & breakfast heeft in...Shepparton. En laat dat nu net het stadje zijn waar we naartoe gingen om werk te zoeken. Hierover straks meer :-).

Phillip Island dus, een eilandje niet ver van het vaste land ten zuiden van Melbourne. Het eiland is niet zo groot en eens we de brug over waren, duurde het niet lang voor we ons caravan park gevonden hadden. Het was het enige caravan park dat nog plaats had (hoogseizoen) maar het viel best mee. Ons tentje stond vlak aan een grote vijver wat wel zijn charmes...maar ook veel vliegen had. Maar goed, we waren daar niet om op de camping te zitten uiteraard. De dag na aankomst zijn we het eiland wat gaan verkennen. Mooie stranden en natuur was het resultaat. Wel heel warm, zowat de warmste dag die we al gehad hebben, 45 graden met een hele warme wind. Niet echt aangenaam, maar we hebben 's avonds onze gedachten kunnen verzetten door naar de pinguïns te gaan kijken. Deze Dwergpinguïns, die enkel in Australië in het wild leven, komen hier elke avond uit de zee en waggelen over het strand naar hun nest in de duinen. Pure natuur, maar om de pinguïns te beschermen is er, begrijpelijk ook, wat ingegrepen om de toeristen in toom te houden en ervoor te zorgen dat de pinguïns zeker elke avond terugkomen. Ze hebben er dan ook een soort park van gemaakt. Best leerrijk met veel informatie en een tribune waar je de pinguïns goed kan zien zonder ze te storen of af te schrikken. Het enige nadeel was de prijs. 22 dollar om een stukje natuur te zien vonden we wel veel, maar we zijn blij dat we het gedaan hebben. Zelfs Liesbeth was wat ontroerd toen de mini pinguïns zo snel mogelijk over het strand waggelden om hun nestje te vinden. Via verhoogde houten bruggetjes, kon je ze ook nog een stuk op het vaste land volgen van redelijk dichtbij. Zeker de moeite waard!

De dag nadien was het tijd om koala's te spotten. Ze leven in het wild op dit eiland, maar alweer om ze te beschermen is er ook hier een soort park van gemaakt. Opnieuw veel leerrijke informatie en de houten, hoge wandelpaden brachten ons redelijk dicht bij de koala's. De dieren zitten niet opgesloten en gaan en slapen waar ze willen, maar ze worden goed in het oog gehouden. Dat maakt dat je natuurlijk wat geluk moet hebben om er eentje van heel dichtbij te kunnen zien, maar het was ons gegund. Mooie dieren en even knuffelbaar als op foto's. 

Later op de dag zijn we dan naar de Nobbies gegaan, de plaats op het eiland waar er zeehonden in het wild leven. Het was echter zo dat je ze vanaf de kust niet kon zien en een boottripje, zonder garantie dat je er wel degelijk ziet, kostte al gauw 80 dollar. Dus dat hebben we aan ons voorbij laten gaan.

Al bij al zijn we blij dat we Phillip Island gedaan hebben en best onder de indruk van de natuur. Als Belg heb je dan natuurlijk niet veel nodig om onder de indruk te zijn, maar toch.

Na drie dagen 'den toerist uithangen' was het tijd om het hoogseizoen aan ons voorbij te laten gaan en wat centjes te verdienen ondertussen. Op 6 januari zijn we vanuit Phillip Island dan ook naar Shepparton gereden, een stadje op 2 uur rijden ten noorden van Melbourne. Hier zijn er verschillende fruitboeren die normaal gezien rond deze tijd hun peren, appelen en steenvruchten geplukt willen zien. Uiteraard weten we dat niet zomaar vanbuiten, in Sydney hebben we een boekje gekregen waar in staat wanneer en waar er in heel Australië fruit kan geplukt worden. 

Bij aankomst in Shepparton hebben we, uiteraard, ons tentje in een caravan park gezet. Geen slecht idee, want de douches hier zijn de properste en beste die we al gehad hebben sinds we in Australië zijn. Ook de keuken is extreem proper en we kregen een schaduwrijk plekje voor onze tent.

Na aankomst zijn we meteen naar het Harvest Labour Office gegaan, een soort interimkantoor speciaal voor fruitplukkers. Een beetje zoals we ook in Young hadden. Hier hebben we ons geregistreerd en moesten we elke ochtend terugkomen om onze naam op te geven. Kwestie dat ze weten wie er effectief nog beschikbaar is en wie vertrokken is. Ze vertelden ons wel dat het fruit waarschijnlijk pas een week later rijp genoeg zou zijn om te plukken, dus we nog even moesten wachten op werk. De volgende dagen hebben we dan Shepparton wat verkend. Een klein stadje, wel groter dan Young, met toch wel veel backpackers aanwezig.

3 dagen na aankomst hebben we een job te pakken gekregen. Tijdens het kuieren langs en in de winkels op woensdag 9 januari, zijn we beginnen praten met de eigenaar van een winkel. Hij vroeg van welk land we kwamen en wat we in Shepparton deden. Toen we zeiden dat we werk zochten, zei hij dat hij een vriend had die een boomgaard heeft en nog een andere vriend die een grote packingshed heeft (om fruit in te pakken). Hij zei dat hij ze gerust eens wou opbellen om te vragen of ze werk hadden. Daar zeiden we natuurlijk niet nee tegen en gelukkig maar. De ene vriend met de boomgaard had geen werk omdat het fruit nog niet rijp genoeg was om te plukken, de andere vriend met de shed daarentegen wel. Hij zei dat hij vanaf maandag (14 januari) wel twee extra mensen kon gebruiken. We moesten ervoor wel nog eens langskomen. Wij natuurlijk direct in onze auto gesprongen en naar de shed gereden. Een kleine 20 minuten rijden en we kwamen aan een gigantische shed. De eigenaar David was best sympathiek en zei dat hij vanaf maandag werk had, maar wel maar voor 10 dagen. Ideaal!

Tussen die woensdag en maandag hadden we dan nog wat tijd om te relaxen. Liesbeth heeft haar vroegere collega Nikki, met de bed en breakfast in Shepparton, opgebeld om eens af te spreken. Ze heeft ons meteen uitgenodigd op haar domein en mochten een nacht blijven slapen. Het is wel zo dat Nikki en haar man veganisten zijn en ook de bed en breakfast (bed&broccoli genaamd) ook voor veganisten is. We waren best wel benieuwd en keken er naar uit om te ervaren hoe veganisten leven. Haar domein was in the middle of nowhere, gigantisch groot en vol leven. 2 honden, 3 koeien, 27 kippen, 5 hanen, 2 volwassen pauwen, 4 jonge pauwen en een papegaai, dat was zowat de populatie. Resultaat: Annelies in haar nopjes en Liesbeth...eerder afwachtend :-).

Nikki en haar man waren (en zijn uiteraard) heel fijne mensen en hebben ons serieus in de watten gelegd. Uiteindelijk zijn we tot zondag mogen blijven. We kregen een tweepersoonskamer, een eigen badkamer en heerlijke (veganistische) maaltijden. Zoals 99% van alle vleeseters dachten wij dat veganisten enkel sla eten. Niet dus. We kregen niets minder dan lasagne, stoof'vlees' met puree, pizza en heerlijke desserts voorgeschoteld. Echt wel lekker allemaal. Hoewel we wat vals gespeeld hebben, want tijdens de middag zijn we steeds in de stad gaan eten met twee en dan niet bepaald veganistisch :-). We zijn zondag terug naar ons caravan park vertrokken na 3 heel leuke dagen, een ervaring rijker en Liesbeth die weer wat meer een dierenvriend is.

Maandag 14 januari was het gedaan met het schoon leven en werden we om 7u30 in de shed van David verwacht. Onze eerste indruk was: groot, nee heel groot en...veel chinezen. Blijkbaar werkt David vaak samen met contracters. Contracters brengen werknemers aan, bieden ze ook onderdak en verdienen daar een procentje op. Blijkbaar zoeken veel aziatische meisjes via een contracter werk. Zeker een 15-tal, die dan ook worden gebracht en opgehaald door de contracter. Een beetje louche allemaal vonden wij, maar bon. Uiteindelijk waren het stuk voor stuk hele leuke meisjes en de permanente werknemers waren ook meer dan ok.

Onze eerste dag was direct een succes. Om 12u 's nachts zijn we terug naar de camping gereden. Best vermoeiend, maar we hadden al een goed zakcentje verdiend. De dagen daarna zijn we ook om de dag tot 's avonds laat gebleven. We hebben peren, appels, nectarines, pruimen en perziken ingepakt. Bandwerk, dus vrij eentonig, maar toch al iets afwisselender dan bij de kersen en de sfeer was ook veel relaxter. We kregen ook steeds avondeten als we tot laat werkten. We zijn wel op ons caravan park gebleven waar we al van in het begin zaten. David had ook wat kamers in de aanbieding, maar de properheid liet daar weer serieus te wensen over.

Nu zijn we woensdag 30 januari en hebben we gewerkt tot vrijdag 26 januari. De peren die we elke avond moesten inpakken en dus de reden waren waarom hij extra mensen nodig had en het zo'n lange dagen waren, zijn allemaal ingepakt. Nu moet hij even zien hoe het deze week verloopt. Zijn apparatuur is allemaal splinternieuw en omdat hij sommige soorten fruit nog niet heeft ingepakt, weet hij ook nog niet hoeveel mensen hij zal nodig hebben. De afspraak is dat hij ons morgen (donderdag) opbelt (of wij bellen hem) en dan zal hij weten te zeggen of hij ons nog kan gebruiken. We hopen er toch wel op, hoewel we het nu wel gezien hebben in Shepparton, maar het is een unieke kans om nog wat extra centjes te verdienen om nog langer door te kunnen reizen hierna zonder opnieuw werk te moeten zoeken. Dus nog een week of 2-3 extra zou mooi zijn.

Is dat niet het geval, dan reizen we verder. The Great Ocean Road, Grampians National Park, Kangooroo Island en Adelaide zijn het volgende op ons lijstje.

Dus nog tot donderdag afwachten!

Hopelijk zijn jullie nog niet helemaal ingesneeuwd. Best gek om foto's te zien op nieuwssites van dichtgesneeuwde wegen thuis, terwijl wij hier oplossingen moeten zoeken om de hitte uit onze auto te houden. We proberen wat zon op te sturen, maar het is ver he...:-).

Vele groetjes en tot de volgende update!

Annelies en Liesbeth